Ένα άχρωμο, άνευρο και χωρίς σχέδιο σύνολο, που χρειάστηκε ένα πέναλτι στο 120+ για να συνεχίσει στην Ευρώπη, με τον Νίστρουπ να μην έχει καταφέρει μέχρι σήμερα να παρουσιάσει το παραμικρό που να θυμίζει τον Παναθηναϊκό που θέλει και αξίζει να βλέπει ο κόσμος του.
Καμία σημασία δεν έχει αν ο Παναθηναϊκός προκρίθηκε στην League Phases του Conference. Σημασία έχει ότι κάθε χρόνο, μα κάθε χρόνο, η εικόνα της ομάδας είναι η ίδια. Αξίζει στον κόσμο του Παναθηναϊκού να πανηγυρίζει ένα πέναλτι στο 120+; Δεν είχε μάθει έτσι.
Μηδέν δημιουργία, μηδέν φαντασία, μηδέν ευαισθησία, μηδέν ταλέντο. Ένα άναρχο και άχρωμο ποδόσφαιρο, χωρίς την παραμικρή ελπίδα για κάτι καλύτερο. Ελάχιστη επίθεση, άφαντη άμυνα. Το μόνο που θυμίζει κανονικό Παναθηναϊκό είναι ο κόσμος της ομάδας και τίποτα άλλο.
Με δόξες και τιμές ήρθε ο Νιστρουπ, με την ατάκα ότι παίζει επιθετικό ποδόσφαιρο, την στιγμή που δεν παίζει καθόλου ποδόσφαιρο, και με μια εικόνα ότι είναι αυτός που θα βγάλει τον Παναθηναϊκό από τον βούρκο. Αλλά όχι. Ή έστω όχι μέχρι στιγμής.
Οι παίκτες από την άλλη (τουλάχιστον πολλοί από αυτούς) δεν ξέρουν που βρίσκονται, δεν έχουν καμία θέληση να παίξουν για τον κόσμο και την ομάδα. Παίζουν για τον εαυτό τους (και βασικά δεν παίζουν). Άνευροι, άοσμοι, απαθείς, αδιάφοροι.
ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΗ!
Δεν υπάρχει πλάνο, δεν υπάρχει πάθος. Ο Νίστρουπ ήρθε να κάνει το αγροτικό του στην Ελλάδα και δείχνει πολύ πιο κάτω από τους προκατόχούς του (ξαναλέω…. έως τώρα). Δεν έχει παρουσιάσει τίποτα απολύτως και σίγουρα δεν έχει ούτε τα κότσια, ούτε τα φόντα να προπονεί έναν κοιμώμενο γίγαντα με βάση όσα έχει δείξει μέχρι στιγμής.
Ποιο πρωτάθλημα να διεκδικήσει αυτή η ομάδα, ποιο κύπελλο να παλέψει να πάρει και ποια Ευρώπη να κυνηγήσει; Πρέπει να αλλάξουν πολλά και όσο δεν αλλάζει τίποτα, αυτό που θα βλέπει ο κόσμος του Παναθηναϊκού είναι μια ομάδα που δεν την υπολογίζει και δεν την φοβάται κανείς. Ούτε αντίπαλοι, ούτε διαιτητές.
Και αυτό είναι πολύ άδικο για τον Παναθηναϊκό. Γιατί κάποτε όλοι ήξεραν τι εστί Παναθηναϊκός. Και κάπως πρέπει να τους το θυμίσουν ξανά.
Να δωθεί χρόνος και χώρος αλλά σε λογικά πλαίσια. Αρκεί μέχρι να φτάσει ο Παναθηναϊκός σε ένα ικανοποιητικό επίπεδο να υπάρχουν και κάποιες δόσεις ελπίδας και αλλαγής.
